Abbaye de Villers

De abdij van Villers werd in 1146 gesticht door cisterciënzermonniken uit Clairvaux. In de eeuwen daarna groeide het klooster uit tot een belangrijk religieus en economisch centrum, met landbouwgronden, werkplaatsen en een imposante gotische abdijkerk.

Tussen de dertiende en vijftiende eeuw beleefde Villers zijn grootste bloei. De gemeenschap combineerde gebed en studie met landbouw, wijnbouw, bijenteelt en het gebruik van geneeskrachtige kruiden.

Na de Franse Revolutie werd de abdij in 1796 opgeheven. Gebouwen raakten in verval en delen werden als steengroeve gebruikt. In de negentiende eeuw groeide de waardering voor de ruïne; ook Victor Hugo bezocht Villers en beschreef de romantische kracht van de plek.

Tegenwoordig vormen de kerk, kloostergangen en tuinen een uitgestrekt erfgoeddomein in de groene vallei van de Thyle. De open bogen en verweerde muren maken zichtbaar hoe architectuur en landschap hier langzaam één geheel zijn geworden.